Kuźnice
Parametry techniczne
Turbina
ilość turbin: 1
typ: Kaplana
firma: Voith
rok budowy: 1934
obroty/minutę: 250
układ konstrukcyjny: pionowa
moc zainstalowana: 414 kW
Generator
typ: synchroniczny
firma: Siemens-Schuckert
napięcie generatora: 3,15 kV
napięcie wzbudzenia: 0,045 kV
rok budowy: 1934
obroty/minutę: 750
Przekładnia
typ: skośna
firma: Schichau
rok budowy: 1934
Regulator obrotów
typ: elektrohydrauliczny
rok budowy: 2006
Pozostałe parametry
Turbina Generator Regulator obrotów
ilość turbin: 1
typ: śmigłowa
firma: stocznia MW Oksywie
rok budowy: 1962
obroty/minutę: 150
układ konstrukcyjny: pionowa
moc zainstalowana: 367 kW
typ: synchroniczny
firma: M5
napięcie generatora: 3,15 kV
napięcie wzbudzenia: 0,09 kV
rok budowy: 1961
obroty/minutę: 150
typ: elektrohydrauliczny
rok budowy: 1993

 

O obiekcie

Elektrownię wodną Kuźnice uruchomiono w 1934 roku. Jest elektrownią przewałową pracującą w ścisłym powiązaniu z elektrowniami w Straszynie i Prędzieszynie, to znaczy cała woda zrzucona w przekroju Straszyna musi przejść przez stopnie w Prędzieszynie i w Kuźnicach, zarówno Prędzieszyn jak i położone poniżej Kuźnice są \"dolnymi stopniami\" Elektrowni Wodnej Straszyn.

Na dolnej Raduni od początku inwestorem było miasto Gdańsk. Decyzję o uzupełnieniu kaskady Raduni pomiędzy stopniami w Straszynie i Pruszczu podjęto pod koniec lat dwudziestych. Ustawa Senatu Wolnego Miasta o komunalizacji energii pozwoliła na przejęcie od Ferdynanda Schichaua nadraduńskich terenów przez Miasto i już w połowie lat dwudziestych powstały elektrownie Łapino i Bielkowo, które stworzyły zaczątek kaskady pracującej szczytowo. Przełyk tych elektrowni wynosi ok 22 m3/s.

Miasto przejmując młyny i kuźnie wodne wraz z uprawnieniami do piętrzenia w nich wody od Straszyna w dół, miało już wizję przyszłej „energetycznej” zabudowy Raduni. Planowano rozbudowę stopnia w Straszynie i zwiększenie przełyku do co najmniej 21 m3/s, następnie zaś wykorzystanie przez elektrownie wodne spadu pomiędzy Straszynem i Pruszczem. Jako pierwszą pobudowano elektrownię w Kuźnicach wykorzystując częściowo zabudowania istniejącej w tym miejscu kuźni wodnej, która mieściła się w części budynku dzisiejszej rozdzielni elektroenergetycznej. Była to właściwie gruntowa modernizacja obiektu. W kuźni pracowała jedna turbina, z której napęd poprzez przekładnie drewniane i pasowe był przenoszony na urządzenia mechaniczne zakładu. Przeprofilowano rurę ssącą i wstawioną w jej miejsce turbinę Francisa o mocy 180 kW i przełyku 7 m3/s z generatorem. Aby osiągnąć zamierzony przełyk elektrowni dobudowano obecną maszynownię i tam zainstalowano turbinę Kaplana o mocy 400 kW i przełyku 13 m3/s. Zlikwidowano stary jaz usytuowany 120 m w górę rzeki, który piętrzył wodę dla kuźni. Budowa nowej zapory i jazu umożliwiła zwiększenie piętrzenia w Kuźniach do obecnej rzędnej tak, skutkowało to zatrzymaniem dwóch funkcjonujących w tym czasie młynów zlokalizowanych powyżej elektrowni. Cofka Kuźnic nie sięgnęła jednak do samego Straszyna, gdzie tymczasem trwały prace przy dobudowywaniu jednego turbozespołu. Przepływ w Kuźnicach (24m3/s), dostosowano do projektowanej przepustowości turbin w Straszynie. Ze względu na wahający się poziom zbiornika w EW Juszkowo tj. rosnący w czasie pracy EW Kuźnice (następuje wówczas dopełnienie zbiornika), spad roboczy elektrowni maleje co niestety skutkuje obniżeniem się poziomu produkcji energii elektrycznej na obiekcie.  Elektrownia większość czasu pracuje w trybie pracy szczytowej na potrzeby pokrycia zwiększonych obciążeń lokalnej sieci w okresie porannym i wieczornym. Jedynie w okresach przyboru tryb pracy zmieniany jest na przepływowy z mocą dostosowaną do istniejących wówczas warunków hydrologicznych w zlewni rzeki Raduni.

Podczas wojny elektrownia pracowała. W końcowej fazie działań wojennych nie została zniszczona, a drobne uszkodzenia i usterki szybko usunięto.  Powojenny rozruch nastąpił 10 lipca 1945 roku. Elektrownia przeszła w 1962 roku daleko idącą modernizację, polegająca na wymianie starej turbiny Francisa na śmigłową. Na przełomie XX i XXI wieku elektrownia przeszła kolejną modernizację dostosowującą ją do pracy zdalnej automatycznej z nadzorem dyspozytorskim.

Lokalizacja